Przyjęcie norm ekologicznych oznacza konieczność:

• ograniczenia produkcji zakładów najbardziej uciążliwych dla środowiska lub ich modernizacji i zastąpienia przestarzałych technologii nowymi rozwiązaniami,
• wyposażenia istniejących zakładów w urządzenia chroniące środowisko, co może sprawić, że wzrosną koszty wytwarzania i ulegnie obniżeniu konkurencyjność tych dziedzin gospodarki, które rozwijały się kosztem środowiska,
• uwzględnienia udziału służb ratowniczych w zabezpieczaniu środowiska z tytułu obowiązku wykonywania ratownictwa ekologicznego i przywracania terenu zdarzenia do stanu pierwotnego,
• decentralizacji podejmowania decyzji w sprawach ochrony środowiska i włączenia w proces decyzyjny społeczności lokalnych, zwłaszcza w zakresie decyzji lokalizacyjnych związanych z ocenami oddziaływania na środowisko,
• w dziedzinach o istotnym znaczeniu dla środowiska, takich jak zaopatrzenie w wodę, odprowadzanie i oczyszczanie ścieków i lokalny transport zbiorowy Rząd, zgodnie z założeniami polityki komunalnej przyjętymi w styczniu 1996 r., planuje osiągnięcie standardów docelowych po roku 2010.
• przyjęcie standardów ekologicznych UE w perspektywie krótkoterminowej może się wiązać ze szczególnie wysokimi kosztami dostosowawczymi. Taki szybki proces dostosowań może mieć znaczący wpływ na konkurencyjność polskich przedsiębiorstw.